Zorgen over voortbestaan Waterlandziekenhuis

vrijdag 26 augustus 2011

D66 heeft aan het college vragen gesteld over het voortbestaan van het Waterlandziekenhuis. Het ziekenhuis is zowel een belangrijke werkgever als belangrijke zorgvoorziening in Purmerend en voor de regio. Het is dan ook van groot belang dat het Waterlandziekenhuis niet alleen goed functioneert, maar ook blijft voortbestaan.

D66 ziet echter ontwikkelingen, zie hieronder, die mogelijk een bedreiging vormen voor het Waterlandziekenhuis en daarmee voor het Purmerendse voorzieningenniveau.

Daarom stelt D66 de volgende vragen:
1. Is het college op de hoogte van de landelijke en provinciale ontwikkelingen zoals hierboven (kort) geschetst en herkent zij dit? Indien zij zich hier niet in herkent welke activiteiten onderneemt zij om deze geluiden te controleren? Indien zij zich er wel in herkent welke activiteiten zal zij in de toekomst ondernemen om de zorg in Purmerend op peil te houden? Uiteraard verlangen wij een (korte) uitleg van het wel en niet.

2. Ziekenhuiszorg is een belangrijk onderdeel van de stad Purmerend. Onderneemt het college (of is zij bereid te ondernemen) lobby-/-acquisitieactiviteiten bij verschillende commerciële en overheidsinstanties om het Waterlandziekenhuis voor Purmerend in de huidige vorm te behouden en waar mogelijk te versterken?

3. Indien het Waterlandziekenhuis niet in de huidige vorm te behouden is, wat is voor het college nog acceptabel als ondergrens van ziekenhuiszorg in Purmerend?

4. Het Waterlandziekenhuis is een belangrijke werkgever. Heeft het college (bestuurlijk of ambtelijk) overleg gevoerd met de directie van Het Waterlandziekenhuis om de gevolgen voor de werknemers in kaart te brengen? Al dan niet in samenwerking met het UWV?

Bedreigingen voor het aterlandziekenhuis:

1. Landelijke ontwikkelingen
Al langere tijd wordt er gesproken over een optimalere spreiding van de ziekenhuiszorg in relatie met de te maken kosten hiervoor. In dat licht moet ook het op 4 juli 2011 getekende convenant bezien worden tussen met ministerie van VWS, de zorgaanbieders en de zorgverzekeraars. Kernpunt hierin is dat hoe gespecialiseerder de zorg is, des te geconcentreerder deze wordt aangeboden. In feite betekent dit dat voor zeer specialistische behandelingen verder gereisd moet worden en dat niet alle ziekenhuizen alle zorg gaan aanbieden. D66 vindt dat op zich geen slechte gedachtegang, maar er zit wel een ondergrens aan.

Bij een toenemende specialisatie onder ziekenhuizen zal blijken dat een aantal overbodig wordt. Immers, de specialistische zorg is onder anderen verdeeld en hen rest niets anders dan poliklinische behandelingen. Ervaringen elders in het land leren ons bovendien dat samenwerking en fusie van ziekenhuizen op de lange termijn leiden tot het afnemen van het aantal ziekenhuislocaties. Met name uit kostenafwegingen trekt men zich terug naar een centrale locatie. En laat nu kostenreductie in de gezondheidszorg een belangrijk thema zijn.

2. Jaarverslag Waterlandziekenhuis
Uit het jaarverslag 2010 van het Waterlandziekenhuis blijkt dat men flink moet bezuinigen. Op blz. 67 van het jaarverslag staat: “De totstandkoming van de begroting 2011 heeft in het teken gestaan van het realiseren van de korting, die in 2011 door de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport de ziekenhuizen wordt opgelegd. Naast de eerder afgesproken korting van € 150 miljoen gaat het om een korting van € 314 miljoen, omdat de ziekenhuizen in 2009 het budgettair kader zouden hebben overschreden. Voor het Waterlandziekenhuis betekent dit een korting van € 3 miljoen. De consequentie van de korting is dat het Waterlandziekenhuis een reductie van het personeelsbestand met 70 formatieplaatsen moet realiseren om een klein positief resultaat te realiseren.” Dit komt bovenop de 24fte’s die vorig jaar al zijn vervallen.

Niet in het jaarverslag, maar wel een recente ontwikkeling bij het Waterlandziekenhuis is het vertrek van de bestuursvoorzitter. In de toelichting op het vertrek werd aangegeven dat de bestuursvoorzitter gefocust was op het operationele aspect van het Waterlandziekenhuis. Ontwikkelingen in de zorg vragen een voorzitter die meer gericht is op de toekomst en samenwerking met andere ziekenhuizen.

3. Provinciale ontwikkelingen
Boven het Noordzeekanaal bevinden zich 7 ziekenhuizen: Amsterdam-Noord, Zaanstad, Beverwijk, Alkmaar, Den Helder, Hoorn en Purmerend. Waar andere ziekenhuizen vernieuwen (Hoorn), geheel worden verplaatst (Alkmaar), een bijzondere specialisatie hebben (Beverwijk) of een aantoonbaar groter achterland (Amsterdam-Noord) krimpt het Waterlandziekenhuis qua personeel 10% in, waardoor er minder zorg geboden kan worden.

De trend om de duur van ziekenhuisopname te beperken en toenemende specialisatie kan er toe leiden dat een aantal ziekenhuizen zal moeten sluiten. Het mag duidelijk zijn dat D66 zich dan ook zorgen maakt over de positie van het Waterlandziekenhuis. Hoewel niet gebaseerd op besluitvorming, hebben ons wel geluiden bereikt dat de gedachten gaan naar het verminderen van het aantal ziekenhuizen boven het Noordzeekanaal van 7 naar 5.